De woorden vervaagden

maar nooit de herinnering

aan wie je was

Gewoon thuis is rustig overleden

Jouw hart bracht warmte

Jouw kracht bracht rust

We leefden het leven met z'n tweeën,

we sloten het af met z'n tweeën.

Bedankt voor de jaren die we deelden en voor onze

twee prachtige kinderen.

Veel te jong moeten wij je nu laten gaan.

"Met Bezêj

Zek, doontj eur dinger met bezêj.

Zeetj meistentiëds verstendijig.

Ich vraog uch, doodjut met bezêj.

Det es allein mer hendjig.

Zeetj neet te werm of te keul.

Dus, dootj eur dinge met bezêj.

En geaftj ut lot den juusten drêj."

Refrein van Met Bezêj uit Un Teluur oppe Taofel,

tekst en muziek Jos van de Wouw en Wel Kluskens

Optimistisch tot het laatste.

Niet moeilijk voor je naasten.

We blijven jou herinneren in de stralende zon.

Nee niet de sombere dagen,

maar hoe je was toen je alles nog kon.

Hard werken, lachen en een grote liefde voor bloemen, planten en dieren…

Met hart en ziel zorgde je voor pap, kinderen en kleinkinderen.

Lieve mam, oma, je was een goede schipper in het leven én in de bloementuin;

je voer altijd rechtdoor.

Oneindig dankbaar voor alles wat je voor ons hebt betekend.

Degene die ik liefheb verlaat ik

om degene die ik liefhad weer terug te zien